در سال‌های اخیر، اصطلاحی جدید در فضای مجازی و میان توسعه‌دهندگان پیچیده شده است. : Vibe Coding. این اصطلاح به شکلی توصیف‌گرانه به روشی از توسعه نرم‌افزار اشاره دارد که در آن، برنامه‌نویس دیگر با درگیر شدن در جزئیات ریزِ سینتکس (Syntax)، مدیریت حافظه یا ساختارهای پیچیده الگوریتمی، به کمک ابزارهای هوش مصنوعی مبتنی بر LLMها و با توصیف کردن آنچه می‌خواهد (با استفاده از زبان طبیعی و پرامپت‌های هوشمند)، کدی را تولید می‌کند. در این حالت، توسعه‌دهنده بیشتر شبیه به یک رهبر ارکستر یا یک معمار مفهوم عمل می‌کند تا یک تایپیست کد.