در دنیای استارتاپها، سرعت، خداست. تیمهای کوچک، تصمیمات سریع میگیرند، شکست میخورند و اصلاح میکنند. اما زمانی که یک سازمان از مرحله بقا به مرحله تسلط بر بازار میرسد، نیاز به مقیاسپذیری (Scaling) پیدا میکند. اینجا دقیقاً جایی است که تضاد بنیادین رخ میدهد
در سالهای اخیر، مشاهده شده که سازمانهای تکنولوژی با یک پارادوکس مواجه شدند. آنها با اضافه کردن صدها مهندس، به جای افزایش سرعت، با افزایش بیسابقه در هماهنگی (Coordination) و پیچیدگی روبرو شدند. مشکل اصلی، کد نبود؛ مشکل، پیچیدگی شناختی (Cognitive Load)بود.