نویسنده: مسعود بهرامی

در توسعه نرم‌افزار، معماری چیزی نیست جز  تصمیماتی که تغییر دادن آن‌ها سخت است. هدف اصلی هر معماری، مدیریت پیچیدگی و کنترل وابستگی‌ها (Dependencies) است. در طول دهه‌های گذشته، ما از ساختارهای ساده‌ای شروع کردیم که با پیچیدگی کسب‌و‌کار و فضای مسئله، کم آوردند و به سمت مدل‌هایی حرکت کردیم که هسته اصلی سیستم (Domain) را از دنیای بیرونی (Database, UI, External APIs) جدا می‌کنند. اما چرا این سفر طولانی را طی کردیم؟ و آیا معماری‌های مدرن واقعاً راه حل هستند یا فقط پیچیدگی را در جای دیگری پنهان کرده‌اند؟